„Guðleg vernd“. Ritningin sem ég var beðinn um að prédika um var 2. Mósebók 14:14.
Hvað þýðir „Drottinn mun berjast fyrir ykkur“ í tengslum við:
Ísraelsbörn og flóttann Nýja sáttmálann og Guðsríki Baráttu Stefáns. Kærleikurinn knýr
Í tengslum við Ísraelsbörn og flóttann Ísraelsbörn yfirgáfu Egyptaland eftir að hafa ekki þekkt neitt annað en þrældóm í meira en 400 ár. Guð hafði fyrir löngu valið sér þjóð fyrir tilstilli Abrahams (1Mós 12:2). Guð myndi nota þessa þjóð ekki aðeins til að vegsama nafn sitt, heldur til að blessa (1Mós 12:3) og frelsa (Jóhannes 4:22) þjóðir heimsins. En eins og er eru þessir flúðu, óbardagaþrælar, hægt og rólega að komast út úr Egyptalandi; börn, aldraðir, konur og karlar krjúpa saman við brún Rauðahafsins á meðan grimmir herir öflugustu þjóðar þess tíma sækja fram á hlið þeirra. Það er á þessum tímapunkti sem Móse talar til fólksins og segir:
[2Mós 14:14] [14] Drottinn mun berjast fyrir ykkur og þið skuluð vera hljóð.
Reyndar hafði Drottinn barist fyrir þá í formi 10 öflugra plága, þar sem sú síðasta var að drepa alla frumburði Egypta. Á þessum tímapunkti fannst Egyptum líklega eins og þeir hefðu ekkert að tapa. Það er líklegt að markmið þeirra hafi verið að eyða fólkinu að hluta eða öllu leyti (2Mós 15:9). Vers 17 gefur okkur innsýn í Jahve, sáttmála Guðinn.
[2Mós 14:17-18] [17] Og sjá, ég mun herða hjörtu Egypta, svo að þeir munu fylgja þeim. Ég mun sýna dýrð mína á Faraó og öllum her hans, á vögnum hans og riddurum. [18] Og Egyptar munu vita að ég er Drottinn, þegar ég hef sýnt mér dýrð á Faraó, á vögnum hans og riddurum.
Bardaginn virtist aðeins vera á milli Ísraelsmanna og Egypta. Guð leyfði Ísrael að fara í þrældóm og það var hann sem myndi leiða þá burt með sterkri hendi. Já, Guð vildi að Egyptar vissu að hann væri Jahve, en hann vildi líka að Ísrael þekkti og minntist máttar síns, svo að þeir yrðu ekki þreyttir eða hrokafullir. Takið eftir frelsunarljóðinu:
[2Mós 15:1-3, 13, 17] [1] Þá söng Móse og Ísraelsmenn þennan söng fyrir Drottin og töluðu: Ég mun syngja fyrir Drottni, því að hann hefur sigrað dýrlega. Hest og riddara hans kastaði hann í hafið. [2] Drottinn er styrkur minn og söngur, og hann er orðinn hjálpræði mitt. Hann er Guð minn, og ég mun búa honum bústað, Guð föður míns, og ég mun vegsama hann. [3] Drottinn er stríðsmaður, Drottinn er nafn hans. … [13] Þú hefur leitt fólkið, sem þú frelsaðir, af miskunn þinni, þú hefur leitt það með mætti þínum til þíns heilaga bústaðar. … [17] Þú munt leiða þá inn og gróðursetja þá á fjalli arfleifðar þinnar, á þeim stað, Drottinn, sem þú hefur gjört þér til bústaðar, í helgidóminum, Drottinn, sem hendur þínar hafa reist.
Guð ætlaði sér þennan sigur til að heiðra hann og til þess að fólk myndi læra að treysta honum og vita að jafnvel þótt hann sé ekki sjáanlegur (í mótsögn við skurðgoð þjóðanna í kring) og jafnvel þótt hann myndi freista Ísraels enn frekar, þá mun traust á Drottin alltaf skila bestum árangri.
Því miður voru fyrstu stig flóttans ekki nóg til að mýkja hjörtu fólksins til að halda áfram í trúnni á að Guð gæti og myndi sjá fyrir öllum þörfum þeirra. Guð agaði þá, en jafnframt kenndi hann þeim með því að láta þá reika um í 40 ár.
Á þessum tíma gerði hann eftirfarandi.
Guð gaf þeim manna að éta.
Fæturnir bólgnuðu ekki. Fötin slitnuðu ekki. Hann leiddi þá gegnum hörð óbyggðir með eldheitum þjónum og sporðdrekum. Ekkert vatn, en samt gaf hann þeim vatn úr kletti. Guð minnir þá á skilyrt sáttmála þeirra við hann þegar þeir búa sig undir að fara yfir í fyrirheitna landið (önnur tilraun).
[5Mós 8:1-20] [1] Öll boðorðin, sem ég legg fyrir þig í dag, skuluð þér varðveita að halda, til þess að þér lifið og margfaldist og komist inn í og takið til eignar landið, sem Drottinn sór feðrum yðar. [2] Og þú skalt minnast allrar þeirrar leiðar, sem Drottinn Guð þinn leiddi þig þessi fjörutíu ár í óbyggðunum, til að auðmýkja þig og reyna þig, til að vita, hvað var í hjarta þínu, hvort þú myndir halda boðorð hans eða ekki. [3] Hann auðmýkti þig og lét þig hungra og gaf þér manna að eta, sem þú þekktir hvorki né feður þínir þekktu, til þess að láta þig vita, að maðurinn lifir ekki á brauði einu saman, heldur á hverju því, sem fram gengur af munni Drottins. [4] Klæði þín slitnuðu ekki á þér né fótur þinn bólgnaði þessi fjörutíu ár. [5] Þú skalt og hugleiða í hjarta þínu, að eins og maður agar son sinn, svo agar Drottinn Guð þinn þig. [6] Þess vegna skalt þú varðveita boðorð Drottins Guðs þíns, að ganga á vegum hans og óttast hann.
