Kazanie: Prawdziwe znaczenie Bożego Narodzenia

„Aby Chrystus przyodział się w nasze ciało, kawałek ziemi, po której stąpamy. O nieskończona pokorze! Przyjęcie przez Chrystusa naszego ciała było jednym z najniższych stopni Jego upokorzenia. Uniżył się bardziej, leżąc w łonie dziewicy niż wisząc na krzyżu. Nie tyle śmierć człowieka, ile to, że Bóg stał się człowiekiem, było cudem pokory”.

To są słowa, których można się spodziewać w kościele, ale nie w centrum handlowym. Co jeszcze bardziej zdumiewające, artyści, którzy je śpiewali, nie byli artystami chrześcijańskimi, lecz świeckimi gwiazdami muzyki pop. Jakże niesamowite, że każdego grudnia, nawet najbardziej egoistyczne, grzeszne, świeckie gwiazdy wykrzykują słowa uwielbienia dla Jezusa Chrystusa!
Powód tego okresu?
Ale w te święta chciałbym zaproponować bardziej konkretny powód tego okresu. Celem Bożego Narodzenia nie jest tylko upamiętnienie, że Bóg stał się człowiekiem, rodząc się jako dziecko, ale oddawanie czci Bogu z tego powodu. Prawdziwym znaczeniem Bożego Narodzenia jest oddawanie czci Chrystusowi ze względu na Jego narodziny, a nie tylko uznanie Jego narodzin.
Uwielbienie w opisach narodzin
Ale czym jest uwielbienie? Często kojarzymy uwielbienie z niedzielnym nabożeństwem lub stacją radiową. Większość chrześcijan wie, że powinni oddawać cześć, ale nie jest pewna, jak to robić. W dwóch opisach Bożego Narodzenia, zawartych w Ewangelii Mateusza 1-2 i Ewangelii Łukasza 1,5-2,40, uwielbienie odgrywa centralną rolę. Pismo Święte nie tylko buduje relację o Bożym Narodzeniu wokół pieśni uwielbienia (Pieśń Maryi [Łk 1,46-55], Pieśń Zachariasza [Łk 1,67-79], Pieśń Aniołów [Łk 2,14], Pieśń Symeona [Łk 2,29-32]), ale Mateusz i Łukasz wielokrotnie używają dwóch różnych słów, aby opisać rodzaj uwielbienia, który miał miejsce podczas pierwszych świąt Bożego Narodzenia.
Ponieważ Biblia postanawia uczynić uwielbienie centralnym punktem Bożego Narodzenia, chrześcijanie również powinni. Rozumiejąc sposób, w jaki Mateusz i Łukasz opisują uwielbienie w swoich relacjach z Adwentu, wierzący dzisiaj mogą lepiej zrozumieć, jak oddawać cześć Chrystusowi w Boże Narodzenie i w każdym innym okresie roku.
(1)  Uwielbienie jako ukorzenie się
Występuje w Ewangelii Mateusza 2,2. 8. i 11 i oznacza ukorzenie się przed kimś innym. Dzisiaj trudno nam zrozumieć znaczenie ukłonu. Większość z nas nigdy nie położyłaby się twarzą na podłodze, nawet spotykając prezydenta lub członka rodziny królewskiej.
W starożytności ziemia była kojarzona z brudem, śmiercią i nieczystością. Obmywanie stóp było zadaniem pokornego sługi (Ewangelia Jana 13,1-5). Położenie całego ciała, łącznie z twarzą, na brudnej powierzchni przed osobą wyrażało chęć ukorzenia się. Uznawało to, że osoba przed czcicielem była tak wielka, że ​​jedyną rozsądną reakcją było upodobnienie się do ziemi. Kiedy Mędrcy — prawdopodobnie z Babilonu i dobrze znający rodzinę królewską (Dn 2,48; Mt 2,1) przyszli do małego Jezusa, Mateusz mówi, że „upadli na twarz i oddali Mu pokłon”.
Jak się ukorzyć
Podobnie chrześcijanie są dziś wezwani do oddawania czci Chrystusowi poprzez ukorzenie się. Chrześcijanie czynią to na dwa główne sposoby: modląc się i kochając innych. Modlitwa uczy wierzących duchowego upadania przed Panem, przypominając im, że wszelkie dobro pochodzi od Boga (Jk 1,17) i że jak dziecko ojcu, chrześcijanie powinni zanosić swoje pragnienia Panu (Jk 1,5; Łk 11,9-13). Fizyczny akt pochylenia głowy i zamknięcia oczu, choć nie jest konieczny do modlitwy, pomaga zaszczepić tę pełną czci ideę (Łk 8,13-14; Mt 6,5-9). Podobnie, kochanie innych, zwłaszcza współwyznawców, przypomina chrześcijaninowi, aby mniej myślał o sobie i patrzył na innych z tym samym współczującym miłosierdziem, jakim patrzy na nich Chrystus. Jak powiedział Paweł do Filipian:
„Nie czyńcie nic z egoistycznej ambicji lub próżnej chwały, ale w pokorze uważajcie innych za ważniejszych od siebie. Niech każdy patrzy nie tylko na swoje własne sprawy, ale także na sprawy innych. Niech wasze dążenia będą takie same, jakie były w Chrystusie Jezusie, który chociaż istniał w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi”. List do Filipian 2:3-7
Kiedy z miłością służymy innym, przeżywamy historię Bożego Narodzenia. Tak jak Chrystus uniżył się, aby kochać innych, tak i my możemy oddawać cześć Bogu, naśladując tę ​​pokorną miłość do otaczających nas ludzi.

W te Święta Bożego Narodzenia zaszczep w sobie uwielbienie w okresie świątecznym, prowadząc swoją rodzinę w regularnej modlitwie. Naucz swoje dzieci prosić Boga o zaspokojenie własnych pragnień, a także o potrzeby innych. W grudniu oddajcie cześć Bogu, dokładając dodatkowych starań, by pokornie służyć innym. Przygotujcie posiłek dla sąsiada, który nie może wychodzić z domu, pomóżcie w lokalnym kościele chrześcijańskim, wyślijcie świąteczne pudełko z butami za pośrednictwem organizacji Samaritan’s Purse. Oddajcie cześć nowo narodzonemu Królowi, naśladując Jego pokorę.