Concio: Vita vapor est
Quia vita vapor est, nos coram Deo humiliare et voluntatem eius oboedire debemus. Iacobus novam sectionem incipit, sed thema connectens per capita 4 et 5 est humilitas. Vera fides superbiam iudicat se coram Deo humiliando. In 4:1-12, Iacobus necessitatem humilitatis ad conflictus solvendos et necessitudines concordes habendas attingit. Nunc ad rem humilitatis de futuro se convertit. Spiritum arrogantem, quem inter ecclesias observaverat, oppugnat. Quamquam hi homines Christum nosse profitebantur, cum animo mundano vivebant, quem apostolus Ioannes "superbiam vitae iactam" appellat (1 Ioannes 2:15). Consilia faciebant sine ratione mortalitatis suae et suverenitatis Dei. Sicut vir prosper in parabola Iesu, dicebant: “Maiora horrea aedificabo ad bona mea condenda,” et “Dicam animae meae: ‘Anima, habes multa bona posita in annos multos; requiesce, ede, bibe et hilariter.’” “Dixit autem ei Deus: ‘Stulte! Hac nocte anima tua requitur a te; et nunc quod parasti, cuius erit?’” (Lucas 12:19-20). Iacobus quattuor puncta proponit: 1. Vita vapor est. Hoc tria significat: A. Vita fragilis est. Iacobus scribit (4:13-14a): “Agite nunc, qui dicitis: ‘Hodie aut cras ibimus in illam civitatem, et ibi faciemus annum et mercabimur et lucrum faciemus.’ Et nescitis qualis erit vita vestra cras.” Vel, textus fortasse dicit: “Nescitis quid cras futurum sit.” Ne scimus quidem quid post decem minuta futurum sit, nedum cras aut anno proximo! Hi negotiatores arroganter existimabant se cras expergiscendos, tuto in urbem perventuros, intra annum negotium suum prosperum futurum, et neminem eos reditu suo privaturum. Haec omnia de futuro ignoto, quo nullam potestatem nec ullas cautiones habebant, praesumebant! Ut dixi, iuvenis inter nos saluberrimus facile ante noctem mortuus esse potest. Tot faciles et inopinatae viae moriendi sunt! Olim funus puellae undecim annorum, quae matri de dolore capitis questa est, celebravi. Mater ei dixit ut se decubaret. Illa se decubuit et aneurysmate cerebri mortua est. De iuvenibus paribus qui apud Campus Crusade militabant noveramus. In fugam finem hebdomadis profecti sunt. Cum ille e labro calido in deversorio eorum exiret, vertigine affectus cecidit, caput in marginem piscinae feriens. Numquam e coma exiit. Die Dominico post meridiem paucis abhinc annis, vir triginta annos natus, qui hic interfuit, nivem pala removebat. Uxor eius per fenestram prospiciens eum humi iacentem vidit, mortuum ex infarctu cordis. Iterum, fortasse protestaberis talia cogitare esse morbidum et triste. Non suadeo ut his rebus obsessum habeas. Sed si numquam de eis cogitas, non vives in recta Deo dependentia. Superbe consilia facies et vitam perges quasi semper iuvenis et sanus futurus sis. Iacobus dicit (4:16) "omnem talem gloriationem malam esse." B. Vita brevis est. Vapor brevis est. Nebulam uno momento vides et paucis minutis post evanescit. Vaporem e poculo tuo cafei exeuntem vides et momento tantum in aera evanescit. Vita talis est. In Psalmo 90, Moses brevitatem vitae lamentatur. Vitam comparat gramini agri quod mane germinat et vespere sub sole calido evanuit. Scribit (90:10), "Dies vitae nostrae, septuaginta annos continent, vel si propter vim, octoginta annos, attamen eorum superbia labor et dolor est; cito enim transibit et avolamus." Etiam si ad centum annos vixeris, quam cito vita praeterit! Amicus meus iocose dicit vitam similem esse volumini chartae latrinae — quo propius ad finem accedis, eo citius praeterit!" Similitudo fortasse non tibi placet, sed vera est! Ideo Moses precatur (90:12), "Doce nos numerare dies nostros, ut tibi cor sapientiae offeramus. Solus Deus mihi sapientiam dare potest quam requiro ut dies illos utiliter in luce aeternitatis agam. C. Mors certa est. Statisticae de morte satis admirabiles sunt. Unus ex uno populo moritur." Putares, quia mors non solum probabilis est, sed omnino certa, et quod quovis momento accidere potest, et quod unumquemque coram Deo ad iudicium stare debet, unumquemque cupere scire quomodo cum Deo reconciliari possit. Sed, mirum in modum, homines id ex animo removent et de vita quasi in aeternum victuri sint. Possunt cladem procellae Katrinae in televisione spectare, capita incredula de corporibus in aqua natantibus quatere, et ad cotidianas consuetudines exire sine pronis coram Deo et paenitentia peccatorum suorum! Mirabile est! Iesus nos docuit quomodo cogitare cum de talibus calamitatibus audimus. Quidam ei de quibusdam Galilaeis quos Pilatus trucidaverat rettulerunt. |