Khotbah: Doa Kaputusasaan

Bubuka:
Gusti ngantepkeun umat-Na ngahontal tempat anu teu daya teu upaya sareng teu tiasa ngandelkeun pisan. Tapi, nalika doa urang dumasar kana kasadaran ieu, welas asih Gusti bakal unggul.

Abdi aya dina kaayaan anu ngerakeun wengi ayeuna sabab abdi parantos milih judul pikeun pesen abdi, atanapi langkung tepatna, Gusti parantos masihan abdi judul sareng abdi henteu yakin naon anu bade di carioskeun. Anu mimiti, abdi sareng Ruth bade ngadamel proklamasi. Dua jalmi anu bageur masihan ayat-ayat ieu ka urang nembe salaku kecap ti Gusti. Urang bade ngucapkeun opat ayat terakhir Jabur 92 dina NIV, pikeun ngabuktikeun yén teu aya prasangka!

"Jalma anu bener bakal mekar sapertos tangkal palem, aranjeunna bakal tumbuh sapertos tangkal cedar Libanon; dipelak di bumi Gusti, aranjeunna bakal mekar di halaman Gusti urang. Aranjeunna bakal tetep ngahasilkeun buah dina yuswa sepuh, aranjeunna bakal tetep seger sareng héjo, Ngawawarkeun, 'Gusti téh lempeng; Anjeunna batu karang abdi, sareng teu aya kajahatan dina Anjeunna.'"

Amin! Kuring parantos masihan judul pesen kuring ka anjeun. Ieu teu biasa, kuring henteu terang naha Gusti kantos ngalakukeun ieu sateuacanna. Anjeunna masihan kuring judul teras kuring kedah nyobian milarian naon anu Anjeunna hoyong kuring carioskeun. Judulna nyaéta "Doa Kaputusasaan." Kuring hoyong nyarioskeun kumaha éta kajantenan.

Sakedap deui di Amérika Serikat kuring ngajarkeun runtuyan genep pesen ngeunaan "Israél: Kapungkur, Ayeuna sareng Kahareup." Dua pesen terakhir disebut "Kilasan Kahareup," éta mangrupikeun usaha pikeun nampilkeun tina kitab suci naon anu masih aya di payun pikeun Israél nalika aranjeunna parantos uih deui ka tanahna sorangan. Kuring parantos sumping ka Zakharia 14: 1–3, anu mangrupikeun klimaksna, éta mangrupikeun mulangna Mesias dina kamulyaan, éta mangrupikeun klimaks sajarah Israél. Kuring sabenerna gaduh daptar genep belas ramalan ngeunaan Israél, anu tilu belas parantos kalaksanakeun. Ngan aya tilu anu kedah kalaksanakeun, sareng anu terakhir nyaéta mulangna Mesias. Kuring salawasna nyarios ka jalma-jalma upami tilu belas tina genep belas parantos kalaksanakeun, éta langkung ti dalapan puluh persén. Teu salah mun ngarepkeun dua puluh persén sésana bakal kalaksanakeun. Kami sanés fanatik, kami jalma anu wijaksana. Abdi bakal nyarios yén teu masuk akal mun nolak nampi kamungkinan yén tilu ramalan sésana bakal kalaksanakeun.

Ayeuna abdi bade macakeun ka anjeun tina Zakharia 14:1–3. Kecap-kecap ieu ditujukeun ka Yerusalem, anjeun kedah ngartos éta.

"Tingali, dinten PANGERAN bakal sumping sareng rampasan anjeun [atanapi jarahan anjeun] bakal dibagi di tengah-tengah anjeun. Sabab abdi bakal ngumpulkeun sadaya bangsa pikeun perang ngalawan Yerusalem..."

Naha anjeun ngadangu éta? Éta ampir kajadian, éta tiasa kajadian dina sababaraha bulan iraha waé. Upami PBB ngadamel kaputusan anu tangtu, éta bakal kalaksanakeun. Abdi pikir masih aya langkung seueur waktos tibatan éta tapi abdi henteu hoyong ngajelaskeun alesan pikeun éta.

"Sabab Kami bakal ngumpulkeun sadaya bangsa pikeun perang ngalawan Yerusalem; kota éta bakal direbut, imah-imah dijarah, sareng awéwé-awéwéna diperkosa. Satengah kota bakal dibawa ka pangbuangan, tapi sésa-sésa jalma moal disingkirkeun ti kota. Teras Gusti bakal angkat sareng perang ngalawan bangsa-bangsa éta, sapertos Anjeunna perang dina dinten perang. Sareng dina dinten éta suku-Na bakal nangtung di Gunung Zaitun..."

Nalika Yesus naék ka sawarga, ti mana Anjeunna angkat? Gunung Zaitun. Dua malaikat nyarios ka murid-murid, "Yesus anu sami anu diangkat ti anjeun ka sawarga bakal sumping sapertos anu anjeun tingali Anjeunna naék ka sawarga." Anjeunna angkat ti Gunung Zaitun, Anjeunna angkat dina méga; Anjeunna bakal sumping deui dina méga sareng suku-Na bakal nangtung di Gunung Zaitun.

Sareng, bakal aya lini anu ageung. Gunung éta bakal dibagi dua, satengahna ka kalér sareng satengahna ka kidul. Kuring méakkeun taun terakhir dinas militer kuring di rumah sakit Inggris di Gunung Zaitun di hiji titik anu kuring yakin mangrupikeun titik anu pasti dimana gunung éta bakal dibagi, sabab éta mangrupikeun daérah lini. Aya lini di dinya dina taun 1923 anu ngaruksak salah sahiji menara gedong éta parah pisan sahingga teu aya anu diidinan naék. Janten, pikeun kuring ieu jelas pisan, kuring ampir tiasa ningali éta dina panon pikiran kuring nalika kuring nyarioskeun éta.

Kadang-kadang Gusti nyarios ka kuring nalika kuring nyarios ka jalma-jalma. Di dieu kuring, ngahutbahkeun pesen ieu, tapi aya anu kajantenan dina pikiran kuring sareng éta sapertos kieu, dina hiji rasa. Upami Gusti badé campur tangan atas nama urang Yahudi sareng kota Yerusalem, naha Anjeunna bakal ngantep satengah kota ditawan? Imah-imah bakal dijarah sareng awéwé-awéwéna diperkosa. Naha Anjeunna henteu ngalakukeun éta sateuacan éta kajantenan? Ieu kajantenan dina pikiran kuring nalika kuring ngahutbahkeun éta. Jigana mah kuring geus meunang jawabanana sabab Gusti moal campur tangan nepi ka umat-Na nepi ka titik putus asa, nalika maranéhna nepi ka titik di mana maranéhna nyaho yén teu aya deui harepan jeung sumber pitulung iwal ti Gusti jeung Mesias. Tuluy Anjeunna bakal campur tangan. Kuring ningali éta salaku prinsip yén seringna Gusti moal campur tangan nepi ka urang nepi ka titik putus asa.